Scribble 1

Crust

Ang hirap ng mga naging struggles ko for the past few months. Ginawa ko na lahat para maayos ang buhay ko but still the past is haunting me. Halo-halo na kasi at ang sakit sa ulo.

I've never got the chance to talk to anyone right now kaya inisip ko na lang na iblog ang mga bagay na gusto kong sabihin. I just want someone to listen out. yung tipong makikinig lang sayo. I'm not asking for anyones empathy o kahit ano pa. i just want someone to be there for me.

Well uumpisahan ko na.....

Ang dami kong pinagbago nung mga nakaraan na buwan. Nawalan ako ng tiwala sa sarili ko at sa kakayanan ko. as in nawala lahat. at the same time naging manhid ako. ito siguro yung resulta ng pagsasabay sabay ng mga hindi magandang nangyari sa buhay ko. Ang pinakamasama pa nga ay naging sinungaling ako sa sarili ko. I kept on telling myself na ok na ako. hindi naman. i tried to fake a smile. try to cheer myself up pero wala paring epekto. alam ko naman na hindi naman dapat magdwell sa nararamdaman ko ngayon pero sometimes it helps in a way para mailabas ko ang lahat-lahat. I have denied myself of that privilege and now i am paying the price.

Hindi ako makahinga while typing this blog. sinasabi ko sa sarili ko na i dont deserve this. parang wala nga akong magawa e. parang kailangan ko lang i absorb ang lahat. natatakot nga ako kasi baka isang araw na lang bumulagta na lang ako dahil sa stress.

Mantle

Malaki ang naging pagbabago ko since September 2008. Pagkaraming-raming bagay ang nangyari sa buhay ko. Una naghiwalay kami ng ex ko. Pangalawa nagkaroon ng di pagkakaunawaan sa bahay na tinitirahan namin dati, Pangatlo hirap magbayad yung kaibigan ko ng pagkakautang sa akin. I wish things will turn back to how it used to be. Naiiyak nga ako ngayon pagnaaalala ko ang mga dinaanan ko. ang mga naging pagkakamali. Kung pinagbutihan ko sana. Totoo talaga na nasa huli ang pagsisisi. at ngayon pinagsisisihan ko ang lahat.

Core

Ok uhmmm... may nagustuhan ako since last year and sa tingin ko hindi niya ako nagustuhan... I don't know pero for some reason hindi na niya ako kinontak after seeing my photo. I feel sad of course. Alam ko naman na lahat ng tao e may kanya kanyang standards. may iba na they go after looks and may iba naman na anything goes basta ok pakisamahan. I've tried everything pero wala parin eh. Ni text ni misscall ala. nagrequest na nga ako kahit magsend siya ng blank message para at least alam ko na natatanggap niya message ko. but still i didn't receive any response.

Well thats it. May mga bagay talaga na hindi talaga para sayo. Siguro ang pagiging pagkakamali ko lang ay ang magkagusto sa tao na hindi naman dapat o dapat siguro iniligay ko na lang ang sarili ko sa dapat kong kalagyan.

I've learned a lot from this experience. Its still hurts pero wala naman akong magagawa eh. I just have to bear with it for the time being...

Somehow gumaan ang pakiramdam ko sa pagsusulat ko ngayon. at least nailabas ko na ng lahat-lahat.

Kung meron man na tao na nakapagbasa nito maraming salamat sa pagbibigay atensyon sa mga nilalaman ng blogsite ko.