Elevator 'Vent'

So my ex left for Canada to meet his new bf. To be honest I'm happy for him.

Bumaba ako ng building para maihatid man lang siya at makita sa huling pagkakataon bago siya umalis. Hindi ko na ninais sumama ng airport kasi nga maiiyak lang ako. Magmumukha naman akong ewan pagnagkataon.

"Mel, alis na ako". Ito ang huling salita na narinig ko sa kanya ng pasakay siya ng taxi papuntang Dubai airport. Ngumiti lang ako at tumungo at sumagot ng "Sige, ingat".

Habang sinisipat ko siya sa taxi na kanyang sinakyan ako ay nagsindi ng yosi sabay sabi sa sarili ko na "paalam". Tumingin sa langit at nagbuntong hininga.

Iiling-iling habang naglalakad papauwi sa aking tinitirahan nang biglang bumuhos ang luha ko sa hindi ko maipaliwanag na dahilan. "Ano ba naman to, bakit ngayon pa" nangingiting sabi ko habang patuloy kong pinipigil ang sarili ko sa pag-iyak. "Hala sa bahay ka na lang umiyak at wag dito sa labas, nakakahiya!!" So ayun kahit papaano naudlot ang pagbuhos ng luha ko.

"Ding" tunog ng elevator. Pasok sa loob. sabay pindot ng "5" (kasi nga sa fifth floor ako nakatira diba). 1....2....3....4 Biglang huminto ang elevator at hindi bumukas ang pinto. Nagtaka ako at napaisip (hmmmm) "Ano ba naman yan! Of all the days na pwedeng magloko ang elevator bakit ngayon pa!". Sinubukan kong pindutin yung 'alarm button' pero walang response. pindot pa ulit at sigaw ng saklolo.. walang response parin.. Naupo na lang ako sa pagkainis.

Tumayo at humarap sa salamin ng elevator at nagsabi ng "Things will get better soon.... Things will get better soon". Eto nanaman iyak nanaman ako. Hagulgol. Siguro nagiiyak ako for like 5-10 minutes non stop.

Matapos ng aking walang katapusang pagiiyak. biglang umandar ang elevator at huminto sa palapag ng aking tinitiran "5", 5th floor. Taka ako at napakamot ng ulo. Shocked sa mga nangyari ako ay dali-daling lumabas ng elevator....

Salamat Mr. Elevator! Thanks for giving me the space that I needed and thanks for 'listening'. It certainly made me feel better!